ଈଶ୍ଵର

ମାଟିରେ ପାଦ ଥାପିବାକୁ
ଯେଉଁ ମୁଠାଏ
ମହାର୍ଘ୍ୟ ମାଟିର ଆବଶ୍ୟକ
ହୁଏତ ସେ ମଗ୍ନ ମାଟି ମୁଠାଏ
ମିଳିନି ଏଯାଏଁ ମତେ,
ତେଣୁ , ମୁଁ ଏବେ ଶୂନ୍ୟରେ ଶୂନ୍ୟରେ
ମେଲିଛି ମୋର କ୍ଷତାକ୍ତ ଡେଣା,
ପାଦ ପାଇଁ ମାଟି ଖୋଜିଖୋଜି
ଧିକ୍କାରୁଚି ଭାଗ୍ୟକୁ
ହେ ଈଶ୍ବର….
ତୁମଇଛା….ମୁଁ ନାଚାର ।
ବହଳେ ଅନ୍ଧାର ରେ
ଖୋଜୁଚି ଆଲୋକର
ସୂକ୍ଷ୍ମ ରଶ୍ମୀଟିଏ,
ମୁକ୍ତ ପବନରେ ଖୋଜୁଚି
ବୁନ୍ଦାଏ ନିର୍ଭେଜାଲ ଅମ୍ଳଜାନ
ହ୍ରୁଦୟରେ ଦରଦ ଭରି ଖୋଜୁଚି
ଯାହାର ଆତ୍ମମଗ୍ନ
ଆଶିର୍ବାଦଟିଏ….
ସେ ତୁମେ ଈଶ୍ବର….
ତୁମେ ସେଇ କଳାକାର ।